Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Στου Μαστρονικολόπουλου









Οι φωτογραφίες είναι του Γιάννη Κουλελή
Περισσότερα για το ιστορικό αυτό καφενείο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ

6 σχόλια:

"ΣΑΛΩΝΙΤΗΣ" είπε...

Μπάβο για την ανάρτηση! Καταπληκτικές οι, με πολύ συναίσθημα, ατμοσφαιρικές φωτογραφίες του Γιάννη!
Κάτι πρέπει να γίνει για να σωθεί αυτή η "ατμόσφαιρα" που αποπνέουν τα φαγωμένα από το σούρσιμο της ιστορίας, σανίδια του Καφενείου!...

Εν Αμφίσση είπε...

Συμφωνώ μαζί σου Σαλωνίτη, κάτι πρέπει να γίνει αλλά πρέπει να το θέλει και ο ιδιοκτήτης του χώρου...

Ανώνυμος είπε...

Το καφενείο και τα μάτια σας παιδιά

Εν Αμφίσση είπε...

Το «μεγάλο καφενείο» είναι ένα πραγματικό μνημείο της πόλης μας. Εντάσσεται στην γενικότερη αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης μας που πρέπει κατά αρχήν κα κηρυχτεί διατηρητέα και μετά να αναπαλαιωθεί. Η περίπτωση του καφενείου είναι όμως μια δύσκολη περίπτωση γιατί μπορεί μια ανακαινιστική προσπάθεια να το καταστρέψει πραγματικά όπως με τα ανακαινισμένα ταμπάκικα. Χρειάζονται σ αυτές τις περιπτώσεις πολύ προσεκτικές επεμβάσεις.

"ΣΑΛΩΝΙΤΗΣ" είπε...

Όπως γράφεις πιο πάνω, όλα εξαρτώνται από τον ιδιοκτήτη! Έχω την πληροφορία, από δεύτερο χέρι όμως, ότι κάποιος πλούσιος Σαλωνίτης του εξωτερικού θέλει να κάνει μια δωρεά στο Δήμο και είχε σαν πρώτη σκέψη να το αγοράσει και να το δωρήσει στο Δήμο! Σε μια τέτοια περίπτωση, ο Δήμος μπορεί να αξιοποιήσει τον όροφο και το καφενείο να ανακαινισθεί στη γενική αισθητική εικόνα που έχει σήμερα που είναι και η εικόνα των τελευταίων 50 τουλάχιστον χρόνων!
Υπάρχουν σχέδια από "ρομαντικούς"! Μπορεί κάτι να γίνει.....

Εν Αμφίσση είπε...

Μακάρι... Αυτό το καφενείο μαζί με τα ταμπάκικα και την ταβέρνα του Φαρόπουλου είναι μοναδικοί χώροι, πραγματικές χρονομηχανές, σε πάνε αλλού, χώροι που θέλουν όμως μια πολύ προσεκτική αντιμετώπιση. Οι Δήμοι συνήθως με την εργολαβική νοοτροπία τους αυτό δεν τα καταλαβαίνουν...